เท้าแตกเป็นภาวะที่มีมาแต่กำเนิด โดยมีลักษณะเป็นรอยแหว่งยาวตรงกลางฝ่าเท้า เป็นที่รู้จักกันว่า "ตีนปุก" สาเหตุที่แท้จริงของภาวะเท้าแตกยังไม่ชัดเจนและอาจเกี่ยวข้องกับปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อม การใช้ยาก่อนคลอด พันธุกรรม หรือปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อมในระหว่างพัฒนาการของทารกในครรภ์ ตีนปุกสามารถเกิดขึ้นได้โดยอิสระหรือร่วมกับความผิดปกติแต่กำเนิดอื่นๆ
โดยทั่วไปแล้ว นิ้วเท้าหนึ่งหรือหลายนิ้วและส่วนฝ่าเท้าที่สอดคล้องกันจะหายไป และความผิดปกติในกระดูกทาร์ซัลก็เป็นเรื่องปกติ แม้ว่าระดับและประเภทของความผิดปกติของเท้าแยกจะแตกต่างกันไป แต่มักพบในคอลัมน์นิ้วเท้าที่หนึ่งและห้า ส่งผลให้เท้าปรากฏแบ่งออกเป็นสองส่วนแยกกัน คล้ายกับ "ก้ามล็อบสเตอร์" ซึ่งเป็นความผิดปกติแต่กำเนิดที่หาได้ยากซึ่งอาจเกิดขึ้นข้างเดียว (ส่งผลต่อเท้าข้างเดียว) หรือทั้งสองข้าง (ส่งผลต่อเท้าทั้งสองข้าง)
ขั้นตอนการผ่าตัดเพื่อรักษาเท้าแยกควรมุ่งเน้นไปที่การปรับปรุงทั้งการทำงานและรูปลักษณ์ เมื่อรอยแยกขยายออกไปใกล้เคียงระหว่างกระดูกฝ่าเท้าทั้งสองข้าง ควรตัดผิวหนังที่เกี่ยวข้องบนพื้นผิวภายในรอยแหว่งออก ในขณะที่ผิวหนังบริเวณหลังและฝ่าเท้าควรคงไว้ อำนวยความสะดวกในการปิดเมื่อเย็บแผลเข้าด้วยกัน หากมีกระดูกฝ่าเท้าที่ไม่มีนิ้วเท้าตรงกัน ควรตัดออก
โดยทั่วไปการรักษาเท้าแยกจะเกี่ยวข้องกับการผ่าตัดเพื่อปรับโครงสร้างเท้าใหม่เพื่อให้การทำงานดีขึ้น วิธีการผ่าตัดที่เฉพาะเจาะจงอาจแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับสถานการณ์ของแต่ละบุคคล และอาจเกี่ยวข้องกับการแยกการเชื่อมต่อระหว่างนิ้วเท้า การปรับกระดูก และการซ่อมแซมเนื้อเยื่ออ่อน
แนะนำให้พาเด็กไปรักษาโดยเร็วที่สุด โดยทั่วไป 6 เดือน น้ำหนัก 12 ปอนด์ และไม่มีโรคระบบทางเดินหายใจและโรคหัวใจถือว่าต้องผ่าตัด และการแก้ไขทั้งหมดสามารถทำได้ตั้งแต่ก่อนวัยเรียน ซึ่งช่วยลดปัญหาได้อย่างมาก เงาทางจิตวิทยาและความด้อยของเด็กนำมาจากการผ่าตัด เอื้อต่อการเจริญเติบโตและพัฒนาการของเด็กมากขึ้น
ป้ายกำกับยอดนิยม: การผ่าตัดเท้าแยก, แพทย์ผ่าตัดเท้าแยกของจีน
